یا فلسطین

🎛 مدیریت و تنظیم:
علی اصغر دریساویان زاده
✍ نویسندگی:
جعفر سواعدی
🎙 گویندگی:
محمد امین داغری

ای فلسطین،

با چشمان خود دیدیم چگونه برخی حکومت‌ها در برابر دشمن خم شدند؛ چگونه دست کسانی را فشردند که قدس را با اشغال و ویرانی آلوده کردند؛ و چگونه زبان برخی سیاست‌مداران از زبان مقاومت به زبان سازش و عادی‌سازی بدل شد. از “واقع‌گرایی” سخن می‌گفتند، گویی واقع‌گرایی آن است که کودکی زیر آوار رها شود، و سرزمینی با دستان بسته تسلیم گردد، و از مظلوم خواسته شود ظلم را تحمل کند تا محاسبات قدرتمندان برهم نخورد.

ای فلسطین،
چه دردناک است هنگامی که خنجر از سوی همسایه فرود آید، و چه سخت است هنگامی که ناامیدی در جامه برادری ظاهر شود. دشمن تنها نبود؛ خنجرهای سردی در پشت پرده بودند که راه را بر موضع شرافتمندانه می‌بستند و صدای حق را در لحظه‌ای که باید چون رعد طنین‌انداز می‌شد، تضعیف می‌کردند. چه بسیار نشست‌هایی که بیانیه‌ای توخالی صادر کردند، و چه بسیار اجلاس‌هایی که به سکوتی تحقیرآمیز انجامیدند، و چه بسیار اشک‌های فلسطینی که پیش از آن‌که دستی آنها را پاک کند، خشک شدند.

اما تاریخ نه خیانت را می‌بخشد و نه استقامت را فراموش می‌کند.
قدس با توافق‌های گذرا سنجیده نمی‌شود، غزه با بیانیه‌های آتش‌بس درهم نمی‌شکند، و کرانه باختری نمی‌میرد تا زمانی که در رگ‌ها تپشی هست و در سینه‌ها ایمانی. فلسطین گواه خواهد ماند که ملتی که از نخستین قبله خود دست می‌کشد، در حقیقت از بخشی از روح خویش دست کشیده است. و نیز گواه خواهد بود که خیانت ــ هرچند با شعارها آراسته شود ــ افتخار نمی‌سازد، و آن که امروز از مسئله چشم می‌پوشد، فردا در برابر حافظه ملت‌ها بی‌پناه خواهد ایستاد.

فلسطین به گریه تماشاگران نیازی ندارد، بلکه به صدق آزادگان نیازمند است.
او از امت خطابه‌های آراسته نمی‌خواهد، بلکه موضعی می‌طلبد که همچون خون، هنگام جوشش صادق باشد و چون شمشیر، هنگام رویارویی با ستم استوار. اما آنان که فروختند، عقب نشستند و هم‌دستی کردند، نامشان در صفحات تاریخ آلوده خواهد ماند؛ در حالی که نام فلسطین فراتر از هر معامله و نیرومندتر از هر ناکامی خواهد بود.

سلام بر فلسطین، سلام بر استواران،
و ننگ بر آنان که فروگذار کردند.
و بگذار حقیقت آشکار بماند:
تن شاید شکست بخورد، اما مسئله نمی‌میرد..