ایران همان است که فردوسی ساخت

بیش از هزار سال است که شاهنامه نه فقط یک کتاب، که سند هویت و روح جمعی ماست. فردوسی با قلمی آتشین، ایران را از دل اسطوره‌ها زنده کرد و به زبان فارسی جاودانگی بخشید. هر بار که رستم و سهراب را می‌خوانیم، در حقیقت با تمام نسل‌هایی که پیش از ما بوده‌اند هم‌نفس می‌شویم.