برای مشاهده ویدیو ابتدا وارد شوید
🎒 یک کیف؛ برای یک صندلی که صاحبش دیگر برنمی‌گردد...
تایید شده
دانشجو گرام در آغاز سال تحصیلی، در کلاس درس دانشگاه، برای ۱۶۸ دانش‌آموز شهید مدرسه شجره طیبه میناب یک صندلی را خالی گذاشتیم؛
نه از سر فراموشی،
که برای آنکه جای خالی‌شان را به یاد بیاوریم.
۱۶۸ کیف کوچک،
۱۶۸ رؤیای کودکانه،
۱۶۸ دانش‌آموز که قرار بود دوباره پشت همین نیمکت‌ها بنشینند،
اما جنایت جنگ، دفتر زندگی‌شان را ناتمام گذاشت.
آنان در حملات جنایتکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ تحمیلی سوم به شهادت رسیدند؛
اما نامشان، یادشان و آرمانشان از کلاس درس این سرزمین پاک نخواهد شد.
امروز، این کیف بر روی یک صندلی است؛
صندلی‌ای که صاحبش نیست...
اما گویی هنوز می‌توان صدای خنده‌های کودکانه‌اش را در راهروهای مدرسه شنید.
ما این صندلی را خالی گذاشتیم تا فراموش نکنیم؛
پشت هر نامِ شهید، یک کودک، یک خانواده، یک رؤیا و یک آینده بود.
و چه زیباست که آغاز سال تحصیلی،
با یاد شهیدانی آغاز شود که خود، چراغ راه آینده این سرزمین‌اند.
🕊️ ۱۶۸ صندلی، ۱۶۸ نام، ۱۶۸ آسمانی‌شده...
و یک عهد با آنان:
تا وقتی نامتان بر زبان ماست،
جایتان در این کلاس‌ها خالی نمی‌ماند.
