اربعین

اَلرَّحمَن علی العرشِ استوی
اینجا کربلاست یا عرش خدا؟
اگر چه خسته و شکسته ای زینب! اما نمازت را ایستاده بخوان؛ پیش روی خدا منشین!

راست هم میگویند بانوی حلم و بردباری، خستگی ها را باید رها کرد ، تنها ذات یگانه اوست که میماند، پیش روی خدا منشین تا بلندت کند از بالای گودی قتلگاه، ازمجلس یزیدیان تا بلندای عرش هفتم.

اینها را نمی‌گویم چون تل زینبیه و نزدیکی اش به مقتل برادر را دیدم؛اینها را میگویم چون خودتان درس داده اید صبوری را، بردباری را، و تسلیم ناپذیری را به جز برای اراده الهی.

راستش بانو! انسان باید به اندازه تمام کوه ها صبور باشد تا بتواند این همه اندوه و مصیبت شمارا از سر بگذراند.
من شما را در تل زینبیه دیده بودم،همان روزهایی که تمام زندگی ام خاکستری شده بود و جایی در نزدیکی یکی از مقتل های زندگی ام شما تمام اندوه را برداشتید و صبر را هدیه دادید.

_مهـــــــ 🌿 ـــــوا _