اربعین

میخواستم بنویسم چای؛
اما خب ناگهان یادم آمد یک چای ساده که این همه تعریف ندارد...
اصلا قشنگ نیست هی بگویم به‌به چای عراقی و دلم تنگ چای عراقی است‌؛ آخر این چای تلخ پررنگ، درون این لیوان‌های کثیف که این همه تعریف ندارد که ما به آن اصالت و مقام داده ایم.
ولی از حق نگذریم عجیب همین چای سیاه به دل می‌نشیند و مزه اش به جان مینشیند
هر چه بیشتر فکر کردم به نتیجه ای جز صاحب این جمع نرسیدم
به نتیجه ای جز حب الحسین «ع» نرسیدم
عجیب مزه این چای که میزبانش روح حسین «ع» است مزه میدهد
عجیب این راه با تمام سختی هایش دلنشین است

جانستان با توست حسین، گاه در میان دستان فقیر عشایر عراقی:)
-مهـــــ 🌿 ــــوا -