بدرقه آقا

این روزهایمان عجیب است.
غم،اشک،شور،حماسه،خون،غرور،شجاعت،صبر،تکاپو،انتظار...
احساساتِ در هم آمیخته یِ عجیبِ تازه ای را تجربه می کنیم.
اینجا زائران خادمند و خادمان زائر.
اینجا اشک می نویسیم و حماسه خوانده می شود.
اینجا حماسه می خوانیم و اشک می ریزیم...

هرکسی سوگش را هرطور بلد است ابراز می کند.
یکی چهره ات را نقاشی می کند،دیگری به زائرانت خدمت می کند،یکی برایت می نویسد و دیگری...

دخترانت تکه تکه هایشان را جمع کرده اند و به انتظارت نشسته که نه،ایستاده اند.
برگرد پدرِ خسته یِ ایران،آغوش مشهد برایت بازِ باز است...