برای مشاهده ویدیو ابتدا وارد شوید
دیدار با خانواده شهدا
تایید شدهبه لطفِ حضرت حق، توفیقی رفیقِ راهمان شد تا به آستانِ پرمهرِ خانوادهی شهیدِ والامقام، «گلمحمد محمدی» گام بگذاریم.
پدرِ بزرگوار شهید، اگرچه زیرِ بارِ سنگینِ سالیان و رنجِ بیماری خمیده بود، اما هنوز آنچنان دلی دریایی و جانِ صبوری داشت که در پسِ چهرهاش، نشانِ همان مهربانیهای بیپایانِ گذشته موج میزد. پس از آنکه مادرِ داغدیده رخت از جهان بست و به دیدارِ فرزندِ شهیدش شتافت، تنهاییِ این پدر بیش از پیش رخ نمود؛ و اکنون، فرزندان دلسوخته و فداکار، با تمامِ وجود و با عطوفتی مادرانه، پرستارِ لحظههای تنهاییِ او هستند.
خواهر که سخن از برادر میگفت، انگار که زمان برایش به سالهای دور بازگشت. گلمحمد؛ زادهی روستای «پارم» در سال ۱۳۴۵. او پیش از آنکه سربازِ وطن باشد، در مکتبِ پدر، درسِ ایثار آموخته بود. کلامش بویِ نان و مهربانی میداد؛ همانگونه که همواره تکرار میکرد: اگر در سفرهمان نانِ اندکی باقیست و همسایه بینواست، حقِ او بر ما مقدم است.
خواهر از قامتِ رعنای برادر گفت و از آخرین وداع… از آن لحظهای که گلمحمد برایِ آنکه خواهرِ قدکوتاهش او را در آغوش گیرد و ببوسد، تن به تواضع سپرد و خم شد. در این کلام، خواهر بغضی که سالها در گلویش جا خوش کرده بود، شکست؛ بغضی که از تلاطمِ فراقی طولانی حکایت میکرد.
گلمحمدِ عزیز، سربازِ رشیدِ لشکر ۱۶ زرهی قزوین در رسته پدافند هوایی بود. او در نوزدهم اردیبهشتماه سال ۱۳۶۵، همزمان با شکوفههای بهاری، رختِ شهادت بر تن کرد و به آسمانها پر گشود.»
🌹شهادتت مبارک 🌹
4 خرداد 1405 (روز مقاومت و پایداری)
«مازند مدیا»📸🎓